Rozdział 2

Ten rozdział dedykuję moim walniętym koleżanką. Gdyby nie one nie pisałabym tego. Dziewczyny DZIĘKI!

Bruno

Już od jakiegoś czasu zaczęła podobać mi się Claudia, z mojej klasy. Zacząłem szukać powodów do tego, żeby zerwać z Ruby. Gdy w końcu to zrobiłem, zadowolony z siebie, poszedłem do domu. Zadzwoniłem do Claudii, z pytaniem czy chce  ze mną chodzić. Odpowiedziała, że ma chłopaka. Tak się wkurzyłem, że chciałem porwać jedną z książek, którą miałem pod ręką. Postanowiłem, że odzyskam Ruby.

Ruby

Podniosłam głowę i zobaczyłam Louisa. Chciałam się wypłakać, ale szybko się ogarnęłam i poszłam do domu. Laura pobiegła za mną. Rzuciłam się na łóżko z płaczem. Przytuliła się do mnie i tak siedziałyśmy z 10 min.

-Co się stało?-spytała.

-Bruno ze mną zerwał.

-Co?! Przecież byliście ze sobą ponad rok.

-Wiem. A dzisiaj wyskoczył mi z ,,Już do siebie nie pasujemy".

-Bidulka. Mogę zadzwonić po resztę, żeby weszli?

-Mhm...

Gdy Laura dzwoniła, poszłam ogarnąć twarz. Miałam rozmazany tusz (malowałam się specjalnie na randkę). Gdy weszłam do pokoju dziewczyny (razem z 1D) siedzieli na moim łóżku. Popatrzyłam na Louisa. Mrugnął do mnie a ja znowu zaczęłam płakać. Dziewczyny zaczęły mnie pocieszać. Po chwili uspokoiłam się.

-Ruby możemy u ciebie dzisiaj spać?-spytała Camilla.

-Jasne.

-Super zrobimy sobie babski wieczór!- powiedziała Agnes.

-A co z nami?- spytał zdziwiony Niall.

-A wy... macie przecież nocleg w hotelu.-powiedziała Diana.

-Dobra, ale spodziewajcie się nas rano.-powiedział Zayn, a my zaczęłyśmy się śmiać. Gdy chłopcy wychodzili, Liam powiedział:

-A ty, Ruby uśmiechnij się, bo nie warto płakać dla takiego dupka.

-Dzięki Liam- powiedziałam i uśmiechnęłam się.

***

Z dziewczynami siedziałyśmy do 2:00. Gdy byłyśmy zbyt zmęczone,żeby gadać, położyłyśmy się spać.